Het is volbracht

Ooit had ik het idee om de Bijbel eens helemaal te gaan lezen. Helemaal, van voren naar achteren en niet alleen maar bepaalde stukjes. Daarom kocht ik in januari 2005 de nieuwe uitgave van de Bijbel, in verstaanbaar en leesbaar hedendaags Nederlands. De vorige vertalingen waren voor mij te ‘heilig’ en ouderwets. Ik kon er mijn aandacht niet bijhouden, net zo min als tijdens de kerkdiensten die ik als kind bijwoonde en tijdens de lessen Catechisme op de middelbare school. Volgens Wikipedia betekent Catechisme: Een catechismus is een opsomming van de leer van een bepaald kerkgenootschap waarin al zijn dogma’s systematisch en voor leken begrijpelijk worden gegeven en uitgelegd. Voor mij dus allerminst begrijpelijk.

Deze nieuwe bijbelvertaling is heel anders, en ik begon te lezen, te beginnen in den beginne, bij Genesis. De Bijbel is alleen geen boek dat je in één ruk uitleest, ik niet in elk geval. Dus las ik wanneer ik er de zin, tijd en de rust voor had, want ik wilde het aandachtig lezen en niks overslaan. Dat heeft erin geresulteerd dat ik nu – precies 15 jaar later – eindelijk kan zeggen ‘Het is volbracht’, om maar even met de laatste woorden van Jezus te spreken.

En nu? Ik ben er niet gelovig door geworden en veel van de inhoud ben ik alweer vergeten, maar ik heb wel aan alle gedeelten nog een indruk en een gevoel overgehouden. En als ik eens iets tegenkom dat refereert aan de Bijbel weet ik nu ook waar ik het ongeveer terug kan vinden.

Een van de dingen waar ik nu even aan terug moet denken zijn de grote plagen die in de Bijbel beschreven staan. Als het boek nu zou zijn geschreven of aangevuld met nieuwe hoofdstukken zou de coronacrisis daar zeker deel van uitmaken. Ik kan me goed voorstellen dat kerken de komende tijd meer bezoekers gaan krijgen die – gelovig of niet – op zoek zijn naar hoop, zingeving en troost. Dat soort mensen zijn we eigenlijk allemaal, alleen realiseren we ons dat pas weer ten tijde van een crisis als deze. Ergens in de Bijbel, ik geloof in een van de eerste brieven van de apostelen, staat iets als ‘Geloven is hopen op iets dat nog niet is, en daarin volharden’. Laten we dus hopen en laten we geloven.

Bijbel nieuwe vertaling 2004